ทั้งสองจดทะเบียนสมรสกันในอีกสองวันต่อมาโดยการเชิญนายทะเบียนมาที่โรงแรม มีสักขีพยานสำคัญเป็นอลินและนางวลียาที่เดินทางมาจากตราดทันทีที่บุตรสาวแจ้งไปว่าพันธกานต์ขอให้จดทะเบียนสมรสก่อนด้วยเหตุผลทางเอกสาร
“ไหนว่าจะจดทะเบียนอย่างเดียว ไม่มีอะไรไงคะ”
อรวลีนิ่วหน้าเมื่อเข้าไปในห้องประชุมที่มีนายทะเบียนมารอ เธอเห็นผู้ใหญ่ที่นับถือหลายคนอยู่ในนั้นรวมถึงมารดาของเธอและครอบครัวของธาดา ส่วนอลินกอดคอพ่อแน่นไม่ยอมปล่อยตั้งแต่พ่อไปรับที่ห้องทำงานของแม่
“ไหนก็จดทะเบียนสมรสแล้วมันก็คือวันแต่งงานนั่นล่ะลูก แม่กับพ่อพัทปรึกษากันว่าถ้าทำอะไรเป็นมงคลได้ก็ควรทำ”
“แล้วอะไรเหรอคะที่เป็นมงคล”
“นั่นไงลูก เดี๋ยวเราจะถวายภัตตาหารเพลกันตาอิงให้คนไปนิมนต์พระคุณเจ้าไว้ตั้งแต่เมื่อวานเก้ารูปน่ะลูก หลังจดทะเบียนหนูกับพ่อพัทจะได้รับศีลรับพรกัน เป็นสิริมงคลกับชีวิตใหม่ เริ่มต้นชีวิตครอบครัวแบบดี ๆ ลูก”
มารดาพูดยืดยาว
