วังภัคสิริน

เช้าวันต่อมาพันธกานต์เข้าไปที่วังภัคสิรินที่เขาได้เป็นมรดกจากท่านผู้หญิงศรีเพชร เนื่องจากทนายแจ้งมาหลายครั้งแล้วว่าบรรดาผู้คนในวังหลายคนรอให้เขากลับไปจัดการเรื่องต่าง ๆ หลายเรื่องในวังที่ค้างคาอยู่ “สวัสดีครับคุณนม” เขาทำความเคารพคุณทองจันทร์ซึ่งเป็นแม่นมของบิดา นางทำงานรับใช้ปู่และย่าของเขามาจนเสมือนเป็นคนหนึ่งในครอบครัว “คุณชายพัทของนมมาจนได้นะคะ ดูสิไม่เจอกันไม่เท่าไหร่รูปร่างสูงใหญ่ขนาดนี้” คุณนมซับน้ำตาด้วยความปลาบปลื้มที่ได้พบเขาอีกครั้ง “คุณนมอย่าร้องไห้เลยนะครับ หม่อมย่าเสียไปตั้งนานแล้วยังทำใจไม่ได้อีกหรือ” พันธกานต์ประคองหญิงชราเข้าบ้าน หรือที่ถูกควรจะเรียกว่าวังมากกว่า “เรื่องหม่อมดิฉันทำใจได้นานแล้วค่ะ แต่ดีใจที่คุณชายพัทมาสักทีนมนึกว่าไม่ได้เจอคุณก่อนตายเสียแล้ว” นางยังซับน้ำตาอยู่ “อย่าเพิ่งรีบไปไหนเลยครับนม อยู่เลี้ยงลูกผมก่อนนะแล้วก็ไม่ต้องเรียกผมคุณชายนะ ผมเป็นแค่หม