เช้าวันใหม่ที่มหาวิทยาลัยดูเหมือนจะสดใสสำหรับนักศึกษาคนอื่น แต่สำหรับ น้ำฝน มันกลับกลายเป็นวันที่ทรมานที่สุดอย่างบอกไม่ถูก ตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าห้องเชียร์หรือห้องแล็บกลิ่นน้ำยาทำความสะอาดที่เคยชินก็ทำให้เธอรู้สึกพะอืดพะอมจนต้องยกมือขึ้นปิดจมูกตลอดเวลา
น้ำฝนนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวด พยายามเพ่งสมาธิไปที่หน้าจอโปรเจกต์เตอร์ แต่กลิ่นน้ำหอมปรับอากาศในห้องเรียนกลับรุนแรงจนเธอรู้สึกเหมือนโลกกำลังหมุน
"ฝน แกเป็นอะไรหรือเปล่า หน้าซีดเชียว"
อิงอิง เพื่อนสนิทกระซิบถามด้วยความเป็นห่วง
"ไม่รู้เหมือนกันอิง ฝนเหม็นน้ำหอมห้องนี้มากเลย อึดอัดจนจะอ้วก"
น้ำฝนพยากรณ์พูดยังไม่ทันขาดคำ กลิ่นน้ำหอมจากนักศึกษาคนข้างๆ ที่เดินผ่านไปก็ลอยมาปะทะจมูก
"อุ๊บ อูเเเหวะ"
น้ำฝนรีบลุกพรวดขึ้นแล้ววิ่งออกจากห้องเรียนตรงไปยังห้องน้ำทันที โดยมีอิงอิง และ พราวฟ้า วิ่งตามไปติดๆ
เสียงอาเจียนจนตัวโยนดังออกมาจากห้องน้ำ ทำให้อิงๆ แ
