เช้าวันต่อมา...
วันหยุดพักผ่อน
ลูกพีชที่ตื่นอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้วนั่งเทียนอี้ที่กำลังอาบน้ำอยู่ที่ปลายเตียง สายตาพลันเหลือบไปเห็นตู้เสื้อผ้าเปิดแง้มอยู่
“จริงสิ... สร้อยเส้นนั้น”
นึกขึ้นได้ว่ามีสร้อยคอเส้นเล็กๆ ที่แม่ให้ไว้เป็นของดูต่างหน้าก่อนท่านจะเสียชีวิต ร่างบางจึงลุกเดินไปตั้งใจจะค้นหาในลิ้นชักเก็บเครื่องประดับ แต่หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ
“สงสัยจะลืมไว้ที่บ้านแน่เลย...”
มือเล็กกำลังจะปิดลิ้นชัก แต่สายตาดันเหลือบไปเห็นซองเอกสารสีน้ำตาลซองหนึ่งที่ซ่อนอยู่ใต้กล่องกำมะหยี่ ความคุ้นตาทำให้มือบางเอื้อมไปหยิบมันขึ้นมาเปิดดูโดยอัตโนมัติ
และเมื่อดึงกระดาษแผ่นนั้นออกมา... ลมหายใจก็สะดุดกึก
‘สัญญาจ้างเด็กเลี้ยง’
ตัวอักษรสีดำทึบเด่นหราอยู่บนหัวกระดาษ พร้อมลายเซ็นตวัดหางหลงเทียนอี้และลายเซ็นลาย ‘พิชาภา’ ที่ประทับอยู่คู่กัน
เพียงแค่เห็น... มือน้อยๆ ก็เย็นเฉียบขึ้นมาทันที
ดวงตากลมโตไล่อ่า
