“ลูกพีช...” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเรียกเมียเด็กข้างกายด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงเพียงนิด “ภาพถ่ายที่มหาลัยนั่น... ผู้หญิงคนนี้เป็นคนทำ เธออยากจะจัดการยังไง?”
คำถามของเทียนอี้ทำให้ลูกพีชชะงักไปครู่หนึ่ง ดวงตากลมโตสั่นระริกด้วยความตกใจ รู้อยู่ว่าซาร่าไม่ชอบหน้าตัวเอง แต่ไม่คิดเลยว่าผู้หญิงที่ดูมีการศึกษาและทำงานใกล้ชิดมาเฟียระดับโลกจะใช้วิธีที่ต่ำช้าขนาดนี้
ความทรงจำในช่วงที่ถูกเทียนอี้กักขังและทารุณกรรมเพราะความเข้าใจผิดไหลย้อนกลับเข้ามาในสมองเหมือนภาพฉายซ้ำ
ลูกพีชรู้สึกจุกในอกจนพูดไม่ออก ความเจ็บปวดจากการถูกกระทำจนเกือบตาย ความหวาดกลัวที่ฝังลึก และหยดน้ำตาที่ไหลนองหน้าในคืนที่แสนโหดร้าย ทั้งหมดนั้นมีจุดเริ่มต้นมาจากความริษยาของผู้หญิงตรงหน้าเพียงคนเดียว
‘ทำไม... ต้องทำกันขนาดนี้เลยเหรอ?’ ตั้งคำถามในใจด้วยความขมขื่น เพียงเพราะต้องการกำจัดเธอออกไปจากชีวิตเทียนอี้ ซาร่าถึงกับเต็มใจเห็นเธอตายไปต่อหน้
