เทียนอี้ตื่นขึ้นมาในตอนเช้าด้วยความรู้สึกเบาโหวงในอกเล็กน้อย
วันนี้เป็นวันเกิดของเขา แต่บรรยากาศในบ้านกลับดูเงียบเชียบผิดปกติ
ภรรยาคนสวยตื่นแต่เช้าบอกว่าจะออกไปช้อปปิ้งกับแม่บ้าน ส่วนลูกๆ ... หายเงียบเข้ากลีบเมฆ
แม้แต่เควินลูกชายตัวดี ก็ไม่อยู่กวนประสาท
“สงสัยจะลืมกันหมดแล้วมั้ง...”
มาเฟียใหญ่บ่นพึมพำกับตัวเองขณะผูกเนกไทหน้ากระจก พยายามทำใจให้ชิน
“ช่างเถอะ... แก่แล้ว จะจัดงานอะไรให้วุ่นวาย”
ปลอบใจตัวเองก่อนจะเดินคอตกออกจากบ้านไปทำงาน โดยมี ฮันส์และจินเดินตามหลังด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ทันทีที่รถลีมูซีนแล่นพ้นรั้วคฤหาสน์ปฏิบัติการลับก็เริ่มต้นขึ้น
“ทางสะดวก! ...ป๊าไปแย้ว!”
เสียงใสแจ๋วของน้องเคธี่ตะโกนลั่น วิ่งดุ๊กดิ๊กออกมาจากที่ซ่อนใต้โต๊ะทานข้าว
“โอเคครับทุกคน! ...ประจำสถานี!”
เควิน (ในชุดผ้ากันเปื้อนสีชมพูหวานแหววของลูกพีช) เดินถือตะกร้อตีไข่ออกมาด้วยมาดเชฟกระทะเหล็ก
“วันนี้เราจะท
