หลายเดือนต่อมา..
ประเทศสิงคโปร์
คฤหาสน์ตระกูลหลง
“แอ้! ...ยุงยักษ์! ...เร็วๆ ...ม้าเร็วๆ”
เสียงใสแจ๋วของน้องเคธี่ ดังลั่นสนามหญ้าหน้าบ้าน
หนูน้อยในชุดกระโปรงบานสีเหลืองสดใส กำลังนั่งอยู่บนหลังของม้า จำเป็นตัวยักษ์
และม้าตัวนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน...
ฮันส์มือขวาคนสนิทของหลงเทียนอี้
ชายฉกรรจ์ร่างบึกบึนที่ใครเห็นก็ต้องกลัวหัวหด บัดนี้กำลังคุกเข่าคลานสี่ขาอยู่บนสนามหญ้า โดยมีคุณหนูตัวน้อยขี่หลัง และที่สำคัญ... บนหัวมีที่คาดผมดอกไม้สีชมพูสวมอยู่
“ครับๆ คุณหนู... ฮี่ๆๆ ... ม้าจะวิ่งแล้วนะครับ!”
ฮันส์พยายามทำเสียงเลียนแบบม้า ก่อนจะค่อยๆ คลานเหยาะๆ ไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง กลัวคุณหนูจะตกลงมา
“คิกๆ ...สนุก! ...ยุงยักษ์เก่ง!” เคธี่หัวเราะร่า ตบมือแปะๆ ชอบใจ
“หยุด! ...ม้าหยุดค่ะ”
จู่ๆ ฮอกกี้ตัวน้อยก็ออกคำสั่งเสียงเฉียบขาด มือป้อมๆ ดึงเสื้อยืดของฮันส์เบาๆ เหมือนดึงบังเ**ยน
ฮันส์เบรกตัวโก่งจ
