ลูกพีชหน้าร้อนผ่าว อยากจะมุดเตียงหนีแต่ก็ไปไหนไม่ได้
เทียนอี้หัวเราะหึในลำคอ เลื่อนตัวต่ำลงเรื่อยๆ ผ่านหน้าท้องแบนราบ
เขาจูบซับสะดือบุ๋มเบาๆ ก่อนจะจับขาเรียวแยกออกกว้าง
นิ้วเรียวยาวเกี่ยวขอบแพนตี้ตัวจิ๋วให้ร่นลงไปอยู่ที่ข้อเท้า เผยให้เห็น ‘ดอกกุหลาบงาม’ ที่ปิดสนิทแต่เริ่มมีน้ำหวานซึมออกมาเล็กน้อย
“แฉะแล้วนี่...”
แล้วใช้นิ้วปาดน้ำใสๆ ที่ปากทางรักขึ้นมาดู แล้วส่งเข้าปากตัวเองดูดเลียต่อหน้าต่อตาเธอ
“อืม... หวาน”
“กรี๊ดดด! อย่านะ! สกปรก!”
ลูกพีชร้องลั่น พยายามหุบขาหนีด้วยความอับอายสุดขีด
แต่เทียนอี้จับข้อเท้าเธอแยกออกกว้างกว่าเดิม แล้วแทรกตัวเข้าไปตรงกลาง
“ของเมีย... ไม่มีคำว่าสกปรก”
เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวย ก่อนจะก้มหน้าลงไปหาจุดอ่อนไหวที่สุดของผู้หญิง
แผล็บ...
ลิ้นร้อนชื้นปาดเลียลงบนกลีบกุหลาบสีสดจากล่างขึ้นบน ลากยาวผ่านรอยแยกฉ่ำน้ำไปจนถึงปุ่มกระสัน
“อ๊า! ไม่! ไม่เอาตรงนั้
