“คิดว่าเป็นประธานใหญ่แล้วจะโดดงานนอนกกลูกกกเมียอยู่บ้านเฉยๆ ก็ได้เหรอครับ?”
“ไอ้ลูกเวร...” เทียนอี้สบถเบาๆ
“ป๊าลาพักร้อนเว้ย!!”
“อ๋อออ...” เควินพยักหน้ากวนๆ
“เข้าใจครับๆ คนแก่ก็ต้องพักผ่อนเยอะๆ เดี๋ยวไขข้อเสื่อม”
ยอกย้อนกวนประสาททุกคำ!
เทียนอี้ส่ายหัวระอา ขี้เกียจต่อปากต่อคำกับไอ้ลูกชายที่ได้เชื้อแม่มันมาเต็มๆ
เขาหันไปเรียกร้องความสนใจจากลูกสาวตัวน้อยแทน
“เคธี่ครับ... ป๊าอยู่นี่ครับลูก สนใจป๊าหน่อย อย่าไปเล่นกับคนบ้าสิครับ”
ทว่าหนูน้อยเคธี่ดูจะไม่ให้ความร่วมมือ...
มือน้อยๆ เอื้อมไปจับแก้มพี่เควิน บีบเล่นอย่างสนุกมือ แถมยังซบหน้าลงกับไหล่พี่ชายอย่างรักใคร่
“แอ้... บูววว...”
“ฮ่าๆๆๆ! เห็นไหมป๊า น้องเลือกผม!” เควินหัวเราะร่าอย่างผู้ชนะ
“หนูจะรักพี่ชายมากกว่าป๊าไม่ได้นะเคธี่!” เทียนอี้ทำหน้างอนตุ๊บป่องเหมือนเด็กสามขวบ
“ป๊าเลี้ยงหนูมานะ! ป๊าเช็ดอึหนูนะ! ไอ้พี่บ้านี่มันทำอะไรบ้างนอ
