เวลา 21.00 น.
ท่าเรือส่วนตัว ริมแม่น้ำแซน ปารีส
หลังจากที่ส่งน้องเคธี่ที่หลับปุ๋ยคารถเข็นให้เควินรับช่วงต่อพาไปนอนที่บ้านเรียบร้อยแล้ว...
เวลาของพ่อแม่ลูกอ่อนก็เริ่มต้นขึ้น
“ไปกันเถอะครับทูนหัว... คืนนี้เวลาเป็นของเราแล้ว”
หลงเทียนอี้ในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมบนสามเม็ดเผยให้เห็นแผงอกแกร่งรำไร เดินโอบเอวคอดกิ่วของภรรยาตัวน้อยพาเดินลงไปที่เรือยอชต์ส่วนตัวสุดหรูที่จอดเทียบท่ารออยู่
ทันทีที่ก้าวเท้าขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือ ลูกพีชถึงกับยกมือทาบอกด้วยความตกตะลึงในความงดงามตรงหน้า
บนดาดฟ้าเรือที่เปิดโล่ง ถูกเนรมิตให้กลายเป็นวิมานรักส่วนตัว พื้นปูด้วยพรมขนสัตว์สีขาวนุ่มเท้า รอบๆ ประดับด้วยเทียนหอมนับร้อยเล่มที่ส่องแสงวิบวับล้อกับแสงดาว
และที่ใจกลางดาดฟ้า... มี ‘เตียงนอนขนาดคิงไซซ์’ ตั้งตระหง่านอยู่
เสาเตียงทั้งสี่ด้านมีผ้าชีฟองเนื้อดีสีขาวบางเบาผูกโยงไว้ ปล่อยชายผ้าให้พลิ้วไหวไปตามแรงลม สร้าง
