“ฮอลล์ไปไหนคะ” ฉันเอ่ยถามบอดี้การ์ดที่ยืนคุมอยู่ตรงมุมบ้าน
สามีตัวดีของฉันขับรถออกไปไหนก็ไม่รู้ระหว่างที่ฉันกำลังเข้าห้องน้ำ หลังจากที่เราสองคนกล่อมลูกนอนจนหลับ
“ไม่ทราบครับ” บอดี้การ์ดตอบไม่เต็มเสียง และมีการหลบตาฉัน
ผิดปกติ!
ต่อมความสงสัยของฉันกำลังทำงาน
“ให้ตอบอีกทีนะคะ เพราะถ้าจิวรู้ทีหลัง พี่คงรู้ว่าจะเป็นยังไง ทั้งพี่ๆทุกคนและเจ้านายตัวดีของพวกพี่” ฉันพูดข่ม จะว่าวางอำนาจก็ได้ ก็ฉันรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัย
“ไปจัดการผู้ชายที่มาคุยและมาขอเบอร์นายหญิงครับ” บอดี้การ์ดก้มหน้าพูด
ส่วนฉันเอามือกุมขมับตัวเองทันที
วันนี้ฮอลล์มีประชุมที่บริษัท บริษัทที่คุณป๊ายกให้นั่นแหละ แล้วบังเอิญวันนี้เป็นวันฉีดวัคซีนน้องเคลิ้ม ลูกชายเพียงคนเดียวของฉัน
และด้วยความยืดเยื้อในที่ประชุม ฉันก็เลยให้บอดี้การ์ดที่บ้านไปส่งตามนัดหมอ ฉันไม่อยากอวดเบ่งอวดรวยไง อยากใช้ชีวิตปกติทั่วไป
ฉันก็ไปตามที่หมอนัด ซึ่ง
