ตั้งแต่เสียงหัวเราะในลำคอนั่นหยุดลง ตลอดการเดินทางก็เงียบกริบ แต่ฉันไม่เคลิ้มหลับหรอกนะ เพราะช่วงเวลาหลายวันที่ฉันอยู่กับเสี่ยธอน ฉันกินแล้วก็นอนอย่างเดียว นอนจนรู้สึกเพียงพอต่อการหลับใหล
จะว่าไปเรื่องเสี่ยธอนก็น่าใจหายเหมือนกันนะ ช่วงเวลาที่อยู่กับเขา ฉันก็พอจะรับรู้ว่าเขารักฉันมาก เพราะการกระทำที่เขาปฏิบัติต่อฉันมันทำให้ฉันสัมผัสได้
น้ำเสียงคำพูดที่แสนอ่อนโยน การดูแลเอาใจใส่ที่ทำเหมือนรักฉันหนักหนา
แต่ก็นั่นแหละ คนไม่ได้รักบังคับฝืนใจยังไงก็รักไม่ลง ถึงแม้ความสัมพันธ์ของเรามันจะค่อนข้างลึกซึ้ง แต่มันก็ยังไม่ถึงขั้นร่วมรัก
และแล้วรถหรูของเสี่ยภพก็เลี้ยวเข้าสู่คฤหาสน์หรูหราหลังใหญ่ที่ฉันเคยมาแทบนับครั้งได้
“ปะ” เสี่ยภพว่าและเปิดประตูรถลงไปเมื่อรถจอด ฉันจึงเปิดประตูฝั่งฉันแล้วรีบเดินตามเสี่ยภพไป
ความใหญ่โตโอ่อ่าอลังการยังคงเป็นเหมือนครั้งที่ฉันเคยมา ที่ผิดแปลกคงจะเป็นความเงียบของบ้านท
