ฉันได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อไม่กล้าขยับแม้แต่ลมหายใจฉันยังแทบอยากจะกลั้นมันเอาไว้เลยตอนนี้ ทำไมฉันถึงได้ซวยขนาดนี้นะ
“เอาโทรศัพท์เธอมา”
“.....” ฉันเม้มปากแน่นก่อนจะ ค่อยๆ หยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าออกมายื่นให้พี่สิงห์
บ้าจริง!! อยากจะไปจากเขาแต่พอเอาเข้าจริงๆโดนพี่สิงห์ขู่นิดหน่อยฉันก็กลัวจนหัวหดแล้ว
พี่สิงห์ทำอะไรบางอย่างกับโทรศัพท์ของฉันแถมเขายังไม่ยอมคืนโทรศัพท์มาให้ฉันอีกต่างหาก ฉันก็ไม่กล้าทวงคืนด้วยสิตอนนี้
“อ่ะ !!” ร่างของฉันถูกพี่สิงห์อุ้มจนตัวลอย เขาอุ้มฉันไปวางบนโซฟาจากนั้นก็นั่งลงข้างๆกับฉัน
“เธอชอบดูหนังมั้ย ?”
“คะ ?” ฉันขมวดคิ้วเข้าหากันเป็นปมเมื่อถูกคนที่นั่งข้างๆถามแบบนี้
คือภาพในหัวของฉันคิดเอาไว้ว่ายังไงพี่สิงห์ก็ต้องหัวเสียใส่ฉันมากแน่ๆ บางทีฉันอาจจะเจ็บตัวเพิ่ม แต่กลับกัน พี่สิงห์ไม่แม้แต่จะโวยวายอะไรเลยสักคำ
“คำถามของฉัรมันตอบยากขนาดนั้นเลยงั้นหรอ ?”
“เอ่อ ไ
