ผมรู้ว่าเธอเมาเธออาจจะเลอะเลือนไปบ้าง แต่ก็ใช่ว่าคนเมาจะไม่พูดความจริง ถูกมั้ย
“พี่คนนั้น พี่คนไหน ?” ผมถามอีกครั้งเพราะเธอเอาแต่ก้มหน้าไม่ยอมสนใจคำถามของผม
“พะ เพื่อนพี่สิงห์ไง คะ คนที่เป็นหมอ” อ่า! ไอ้เชี้ยกาย มันหล่อกว่าผมตรงไหนวะ ครั้งหน้าอย่าหวังว่าเธอจะได้เจอหน้ามันอีก
“เธอชอบมัน ?”
“อะ อื้ม ชอบนิดหน่อย...” เหอะ!! ผมถึงกับพ่นลมหายใจออกมาแรง ๆ ก่อนจะเอาลิ้นดันกระพุ่งแก้มอย่างหัวเสีย สายตายังคงมองที่ร่างของคนตัวเล็กอยู่ ตอนนี้เธอแม่งก็ไม่รับรู้อะไร ถึงเธอจะสร่างเมาแล้วก็ก็คงไม่สนใจผมอีกอยู่ดี
ผมยกมือขึ้นไปประคองใบหน้าของเธอให้หันมาหาผมแล้วจับปล่ยคางของเธอให้เงยขึ้น พริ้งเธอค่อย ๆ ปลายสายตามามองใบหน้าของผมช้า ๆ จากนั่นผมกับเธอก็จ้องหน้ากันสักพักก่อนที่ผมจะเลื่อนหน้าขยับเข้าไปกล้ ๆ ใบหน้าของเธอ
“ฉันกับไอ้มัน เธอกชอบใคร” ผมยิงคำถามออกไปและรอฟังคำตอบอย่างจดจ่อ
“ก็ ก็ พี่สิงห์
