เสียงจากคลิปภายในงานยังคงดังชัดเจนจนคนทั้งงานตกอยู่ในความเงียบงัน ปรายฟ้าที่ยืนอยู่กลางสปอตไลท์หน้าซีดเผือดจนกลายเป็นสีเทา มือที่ถือเอกสารสั่นระริก แต่ความถือดีที่มีมากกว่าทำให้เธอรีบหวีดร้องออกมา
“ไม่จริง! นี่มันคลิปตัดต่อ! เฮียไปเอาคลิปปลอมพวกนี้มาจากไหน อีฟาร์มมันจ้างคนทำขึ้นมาใช่ไหมคะ เพื่อจะโยนความผิดให้ฟ้า!” ปรายฟ้าหันไปทางติณณ์ด้วยแววตาลนลาน
“ปลอมหรือไม่ปลอม ลองถามเจ้าตัวดูหน่อยเป็นไง” ติณณ์ไม่ได้ตอบคำถาม แต่กลับปรายสายตาไปที่ประตูใหญ่หลังห้องประชุม
ประตูเปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของ ‘น้ำ’ พนักงานบัญชีที่เดินเข้ามาด้วยท่าทางหวาดกลัว ใบหน้าชุ่มไปด้วยน้ำตา เธอเดินตรงมาหยุดอยู่ต่อหน้าคุณหญิงพิมพ์พิไลและติณณ์ ก่อนจะก้มกราบลงกับพื้น
“คุณท่าน...เฮียติณณ์...น้ำขอโทษค่ะ น้ำโดนคุณฟ้าบังคับ!” น้ำสะอื้นฮักเพราะความเสียใจที่ถูกใช้เป็นเครื่องมือ
“คุณฟ้าใช้หนี้นอกระบบให้น้ำ เธอเอาบุญคุณครั้ง
