-เวลอร่าคลับ-
ภายในห้องทำงานสุดหรูที่ร้าน ติณณ์ขมวดคิ้วมองร่างเล็กที่นั่งอยู่อีกฝั่งของโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ฟาร์มไม่ได้มานั่งตักหรือเกาะแขนเขาเหมือนเมื่อเช้า แต่เธอกลับก้มหน้าก้มตาเช็กเอกสารจบการศึกษาและโปรเจกต์สุดท้ายอย่างขะมักเขม้น ทั้งที่ใบหน้ายังดูซีดเซียวอยู่บ้าง
“ฟาร์ม...มานั่งนี่มา หน้าซีดขนาดนี้พักก่อนไหม เดี๋ยวเฮียเคลียร์ให้เอง” ติณณ์ตบตักตัวเองเบาๆ หวังจะให้ยัยลูกแมวมาซุกอ้อนเหมือนทุกที
“ไม่เป็นไรค่ะเฮีย ฟาร์มจะรีบทำคะแนนให้เสร็จ จะได้ไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง” เธอตอบโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามอง ทำเอาชายหนุ่มที่ชินกับการถูกอ้อนมาตลอดทั้งสัปดาห์ถึงกับเหวอไปเล็กน้อย
‘อะไรวะ เมื่อเช้ายังร้องไห้ขี้มูกโป่งไม่ยอมให้ห่างห้าเมตร ตอนนี้ทำไมเมินกันเฉยเลย’ ติณณ์ได้แต่คิดในใจอย่างงุนงงในอารมณ์ที่เปลี่ยนไวราวกับพายุ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงประตูห้องทำงานดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของลูกน้องคนสน
