เย็นวันต่อมาที่เวลอร่าคลับ บรรยากาศเริ่มคึกคักตามประสาช่วงหัวค่ำ รถหรูหลายคันทยอยเลี้ยวเข้ามาจอดเรียงราย ทว่าท่ามกลางความอู้ฟู่เหล่านั้น กลับมีหญิงสูงวัยคนหนึ่งก้าวลงจากรถแท็กซี่อย่างเงียบเชียบ เธอสวมชุดผ้าป่านสีเรียบและหมวกปีกกว้างที่ช่วยอำพรางใบหน้าไปกว่าครึ่ง ดูเป็นเพียงผู้ใหญ่ธรรมดาที่ตั้งใจมาเดินดูบรรยากาศร้าน มากกว่าจะเป็น 'คุณหญิงพิมพ์พิไล' ผู้มั่งคั่ง
ขณะที่เธอกำลังก้าวขึ้นบันไดหน้าคลับ หญิงสูงวัยก็แสร้งทำเป็นเซถลา มือที่เหี่ยวย่นไขว่คว้าหาที่ยึดเกาะก่อนจะทรุดตัวลงนั่งกับพื้น พลางกุมขมับทำท่าเหมือนจะเป็นลมอย่างแนบเนียน
ท่ามกลางความวุ่นวายหน้าร้านพนักงานรักษาความปลอดภัยและคนแถวนั้นต่างลังเล เพราะมาตรการความปลอดภัยที่เข้มงวด ประกอบกับความวุ่นวายหน้าร้าน ทำให้ไม่มีใครกล้าเข้ามาจัดการ
จนกระทั่ง...
“คุณป้าคะ! เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?”
เสียงหวานที่เต็มไปด้วยความตกใจดังขึ้น พร้อมกับร่า
