"สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่" แบมกล่าวทักทายคุณอัณณพกับคุณธารธาราพ่อแม่ของสายฟ้า ที่ผู้เป็นพ่อกำลังอ่านหนังสือ ส่วนผู้เป็นแม่กำลังนั่งถักโครเชต์
"แบมลูก คิดถึงจังเลย วันนี้ว่างหรอลูกถึงมาหาแม่ได้" แบมเข้าไปนั่งข้างๆ คุณธารธาราซึ่งเธอก็โอบกอดแบมด้วยความคิดถึง
"คิดถึงคุณแม่เหมือนกันค่ะ วันนี้หยุดก็เลยจะมาทำอาหารให้คุณพ่อคุณแม่ทาน แบมซื้อของสดมาเยอะแยะเลย จะทำของโปรดของทุกคนทานเลยค่ะ"
"นี่แม่ลืมทักลูกชายแม่หรือเปล่าครับ ทำไมผมถึงรู้สึกว่าเป็นลูกที่ถูกลืมเลยพ่อ" สายฟ้าพูด
"สายฟ้าก็รู้สึกหรอ พ่อก็คิดอยู่ว่าพ่อเป็นหัวหลักหัวต่อของแม่ไปแล้ว พอลูกสะใภ้มาก็ลืมคนอื่นหมด"
"หนุ่มๆ ขี้น้อยใจจังเลยค่ะคุณแม่"
"ใช่ อีกคนก็แก่ละยังทำเป็นมาน้อยอกน้อยใจเหมือนเด็ก อีกคนก็หนุ่มเสียเปล่าแต่ไม่มีน้ำยา"
"แม่ต้องโทษลูกสะใภ้แม่ครับที่ปิดทางเข้าลูกๆ ของผม เพราะอยากเรียนต่อเฉพาะทาง"
"แต่นี่ก็จบแล้วไม่ใช่หรอลูก มีหล
