ผ่านไปห้านาทีกับความเงียบเพื่อให้นึกออก ทว่านึกให้ตายก็นึกไม่ออก ทุกครั้งเวลามีนัดพอใกล้วันคนที่นัดจะโทรมาคอนเฟิร์มก่อนตลอด
“พี่เก้า…” อายชะมัด
“ครับ”
“เค้าคิดไม่ออกอะ ตอนนั้นเค้าเมา” ปากพูดมือกดทักหาเพื่อน เพื่อนน่าจะรู้มั้ง
“…” คำตอบของอีฟทำพี่คิดถึงเรื่องที่เพื่อนอีฟบอกไว้เลย
‘ไอ้อีฟมันเมาแล้วได้หมดอะ’
‘ไอ้เบียร์’
‘หมายถึงชวนไปเที่ยวไหนมันไปหมด เหล้าหมดซื้อใหม่ ให้มันเลี้ยงหรืออะไรอีกหลาย ๆ อย่าง มันได้หมดไม่ปฏิเสธ’
‘แบบนี้ก็แย่ดิ เกิดมีใครคิดลวนลาม’
‘ส่วนใหญ่มีคนไปด้วย แล้วอย่าห่วงเรื่องคนอื่นลวนลาม ห่วงไอ้อีฟลวนลามคนอื่นดีกว่า’
“พี่เก้า พี่เก้า พี่เก้า”
“ครับ”
“คิดอะไรอยู่ ไฟเขียวแล้ว”
“เปล่า” เวร มัวแต่คิดเรื่องที่เพื่อนอีฟพูด
“เอาไว้ถ้าเค้านึกออกหรือคนที่นัดทักมาเค้าจะบอกพี่นะ”
“ถ้านึกไม่ออก งั้นลืมไปได้ไหมแล้วรับนัดพี่”
“แต่เค้ารับนัดคนนั้นไปแล้ว” อีฟจะผิดคำพูดไม่ได
