คุณเวชย์และคุณมิรันตีอยู่กทม.ต่ออีกห้าวัน จากนั้นท่านจึงพาเด็กชายวริษฐ์กลับเชียงใหม่ โดยที่ก่อนกลับได้พาเด็กชายไปเยี่ยมคุณพิพิธอีกครั้งซึ่งคนป่วยมีกำลังใจมากขึ้นอย่างมาก ถึงกับสัญญาไว้กับเด็กชายว่าจะรีบหายแล้วจะพาไปเที่ยว “คุณพ่อมีคีโมอีกกี่ครั้งนะผึ้ง” วรินทรตบก้นน้องหวานใจให้หลับและคุยกับเธอไปด้วยพร้อมกัน วันนี้ไม่มีใครอยู่บ้านนอกจากเขาและเธอและหวานใจ วรรัตน์ออกไปทำงานส่วนป้านวลไปตลาด เขาจึงคิดจะคุยกับเธออีกครั้งเรื่องแต่งงาน “อีกสี่ครั้งค่ะ” เธอตอบ มธุรสกำลังปั๊มนมหลังจากที่ลูกเข้าเต้าแล้วเธอต้องปั๊มนมที่เหลือออกให้เกลี้ยง “อีกสี่ครั้งก็อีกสี่เดือน คุณพ่อคงกลับไปอยู่บ้านได้เลย หวานใจก็หกเดือน” เขานับเวลาทำให้หญิงสาวหันมองเขาอย่างไม่เข้าใจ วรินทรลุกขึ้นเมื่อเห็นว่าหวานใจหลับสนิทดีแล้ว เขาเดินหายเข้าไปในห้องนอนครู่หนึ่งและเดินกลับออกมาคุกเข่าตรงหน้าหญิงสาวที่เพิ่งปั๊มนมเสร็จ “คุณทำอ

