“ใครมา” วรรัตน์มองไปที่หน้าบ้านเมื่อได้ยินเสียงกดกริ่ง
“เดี๋ยวป้าไปดูเองค่ะ” ป้านวลรีบเดินออกไปดูหน้าบ้าน พบหญิงสองคนยืนอยู่ คนหนึ่งเป็นสตรีวัยกลางคนแต่งตัวสวยงามกับอีกคนเป็นสตรีสาววัยไล่เลี่ยกับมธุรสและวรรัตน์
“ไม่ทราบว่ามาหาใครคะ” นางไม่คุ้นหน้าสตรีสองคนนี้เลย จึงคิดว่าอาจจะมาผิดบ้าน
“ยายน้ำผึ้งอยู่รึเปล่าหรือว่าตกอับจนขายบ้านกินไปแล้ว” สตรีวัยกลางคนกระชากเสียงถามป้านวล พลางมองไปรอบบ้านด้วยท่าทีรังเกียจ
“ถ้าบ้านหลังเท่ารูหนูแล้วยายนั่นยังไม่มีปัญญารักษา มันก็แย่เต็มทนแล้วค่ะแม่” คราวนี้ผู้อ่อนวัยกว่าพูดขึ้นบ้าง ทำให้ป้านวลนิ่วหน้าด้วยความไม่ชอบใจ
'คนอะไรแต่งตัวสวยแต่พูดออกมาเหมือนไม่ได้ใช้ปากพูด' นางคิดในใจ
“คุณผึ้งอยู่ค่ะ จะให้เรียนว่าใครมาขอพบคะ”
“บอกมันว่าฉันศิรินาถ เมียหลวงของพ่อเขาลดตัวมาหา”
ป้านวลเดินกลับเข้ามาในบ้าน
“คุณผึ้งคะ มีผู้หญิงสองคนมาค่ะคนนึงบอกว่าชื่อศิรินาถ
