“คุณไวน์ไปข้างนอกเหรอคะ” ป้านวลถามมธุรสในสายวันต่อมา เมื่อนางยังไม่เห็นวรรัตน์ออกจากห้องมาทานมื้อเช้า
'หรือว่าเธอจะออกจากบ้านแต่เช้ามืด' นางคิดในใจ
“รถอยู่นะคะป้านวลคงยังไม่ได้ไปไหน ไวน์ไม่สบายรึเปล่าคะ” มธุรสมองหน้าบ้าน รถยนต์ของวรินทรที่เขาซื้อไว้ใช้ที่นี่และให้วรรัตน์ใช้ได้ยังจอดอยู่ดี
“เอ.. งั้นเดี๋ยวป้าไปดูที่ห้องคุณไวน์เองค่ะ ปกติเธอไม่เคยตื่นสาย”
ป้านวลไปเคาะหน้าห้องวรรัตน์สามครั้ง ส่งเสียงเรียกด้วยจากนั้นราวสองนาทีประตูถูกเปิดออก
“คุณไวน์ไม่สบายเหรอคะ ทำไมหน้าตายับเหมือนไม่ได้นอนทั้งคืน” ป้านวลทำเสียงตกใจเมื่อเห็นใบหน้าอ่อนเพลียของเจ้าของห้อง
“เมื่อคืนไวน์ทำงานดึกน่ะค่ะป้านวล ยังไงเดี๋ยวขอนอนต่ออีกสักพักนะคะ ไม่ต้องห่วงค่ะตื่นแล้วไวน์จะออกไปกินข้าวเอง” เธอปิดปากหาวท่าทีง่วงมาก
“ได้ค่ะ งั้นคุณไวน์นอนต่อนะคะ ป้าจะไปทำข้าวต้มไว้ให้ค่ะตื่นมาจะได้ทานเลย”
วรรัตน์กลับมานอนต
