วายุเดินเข้ามาที่คนทรยศ พร้อมกับใช้ปลายปืนตบลงบนศรีษะของชายผู้นั้นอย่างเเรง
"ผั้วะ " อ้ากก...
หยดเลือดไหลลงอาบใบหน้ามันเเดงฉาน
"มึงบอกกูมาว่าใครใช้ให้มึงทำ รึมึงทำเอง "
หึ... ชายคนนั้นเคยเป็นลูกน้องเขา เต่ตอนนี้ มันไม่ใช่เเล้ว มันเงยหน้ามองอดีตเจ้านาย ก่อนจะหัวเราะสมเพสตัวเอง
" บอกไม่บอกมึงก็ฆ่ากูอยู่ดี "
เขาเคยทำงานให้กับคนตรงหน้า เขาย่อมรุ้ชะตาชีวิตตัวเองตอนนี้ดี
" เเล้วมึงทำ ทำไม กูไม่ชอบมึงก็รุ้ .."
เป็นเสียงของเวหาพี่ชายเขาเอ่ยขึ้น ด้วยความโกรธจัด
" ผมอยากรวยเหมือนนายไง นายมีทุกอย่าง มีำนาจ มีเงินทอง มีลูกน้องมากมายคอยรับไช้ ผมไม่อยากเป็นเเค่ลูกน้อง ผมอยากมีบ้าง !!
" เงินเดือนที่กูจ่ายมึงไปทุกเดือนนี่ มันน้อยไปเหรอวะ มึงบอกกูมาซิไอ้เงิน ครึ่งเเสนต่อเดือนนี่มันไม่พอใช้รึไง !!
เวหาตวาดถามเสียงดัง ด้วยความเหลืออด ไอ้อดีตลูกน้องก็ได้เเต่เเสยะยิ้มออกมา ไร้คำตอบไดๆ
"ถามไปก
