บทที่ 57

1471 Words

"ผมถามว่าเรื่องที่แม่ต้องออกจากบ้านเกี่ยวกับคุณอาไหมครับ" วารินหันมองไปดูหน้าลูกสะใภ้ที่นั่งอยู่เบาะข้างๆ แล้วถึงได้หันกลับมาตอบลูกชาย "เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับใครหรอก แม่ก็บอกแล้วไงว่าอยากออกไปสร้างครอบครัวใหม่" ใช้เวลาอยู่นานพอสมควรกว่าจะมาถึงบ้านหลังใหม่ของแม่ เพราะท่านย้ายมาอยู่แถวชานเมือง ที่นี่บรรยากาศดีมาก เป็นที่ๆ เจ้าเวหาจัดเตรียมไว้ให้ท่าน "คุณป้าพักอยู่บ้านหลังนี้หรือคะ" "ยังจะเรียกป้าอยู่อีก เราเป็นภรรยาของตาเวย์ก็ต้องเรียกฉันว่าแม่สิ" "แต่ว่ามีคนไม่อยากให้เรียก" "หนูอย่าไปถือสาหนูเชอรี่เลยนะ ขานั้นหวงพี่ชายมาก แต่สำหรับลูกชายของแม่แล้ว เห็นเชอรี่เป็นแค่น้องสาวคนหนึ่ง" "ค่ะคุณแม่" ได้รับคำยืนยันจากแม่ของเขาแบบนี้เธอก็สบายใจขึ้นมาหน่อย แต่ก็ยังรู้สึกหึงผัวอยู่ดี "วันหลังค่อยเจอกันนะ ลูกพาเมียกลับบ้านไปเถอะ" "แต่แม่ครับ" "ไม่ต้องเข้าไปส่งแม่หรอก พาเมียกลับบ้านไปพักเถอะ"

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD