บทที่ 42

1449 Words

ออมสินเปิดฟังข้อความนั้นหัวใจหล่นวูบลงไปไม่รู้ว่าตกลงไปที่ไหนแล้ว ข้อความเสียงที่เมญ่าส่งมาเป็นเสียงชายหญิงคู่หนึ่งที่ร่ำลากันก่อนกลับ ฝ่ายชายบอกฝ่ายหญิงให้รีบกลับไปนอนพักผ่อนเพราะพรุ่งนี้มีเรียนเหมือนว่าเขาเป็นห่วงอีกฝ่ายนักหนา แต่จริงๆ แล้วมันบิดเบือนทุกอย่าง ข้อความเสียงนั้นถูกตัดต่อและถูกเลียนเสียงบางประโยคจากผู้เชี่ยวชาญ "แล้วเธอจะส่งมาทำไมมันจบแล้วไม่ใช่เหรอ" ไอเดียพิมพ์ข้อความตอบกลับ เพราะพวกเธอจบเรื่องนี้ไปตั้งแต่ตอนที่ถูกเรียกวันนั้นแล้ว "อุ้ยขอโทษฉันส่งผิด" เมญ่าพิมพ์ตอบกลับแค่นี้แล้วก็เด้งออกจากกลุ่มไลน์ "เบื่อแม่นี่จังเลย" การ์ตูนพิมพ์ตอบมาอีกคน แต่ออมสินอ่านแล้วก็หายเงียบไปเลย เช้าวันต่อมา.. ที่จริงเมื่อคืนเจ้าวายุไม่ได้มาหาออมสินหรอก แค่พูดเพื่ออยากดูปฏิกิริยาของอีกฝ่าย แต่ก็ไม่เห็นมีอะไร ยังคิดอยู่เลยว่าตัวเองจะถูกต่อยไหม และวันนี้ออมสินก็ไปเรียนตามปกติ แต่เธอดูเหงาๆ ไ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD