บทที่ 22

1320 Words

"เจ้านายไม่ได้ให้มาตามคุณครับ" "ไม่ได้ให้มาตามฉันแล้วให้มาตามใคร" "ให้มาตามคุณออมสินไปพบที่ห้องทำงานครับ" "หุหุ" ออมสินขำโดยการเอามือมาปิดปากแบบเยาะเย้ย "..หน้าแตกหมอไม่รับเย็บ" "แกว่าฉันเหรอ" "ไม่ว่าให้เธอแล้วฉันจะว่าใคร" "นี่แก!!" "หึหึหึ" อยากให้เจ้านายมาเห็นตอนนี้เหลือเกิน ผู้หญิงอะไรร้ายมากแต่ก็น่ารัก ออมสินเดินนำหน้าเจอาร์ไปก่อน "ไม่ได้ไปทางนั้นครับ" "อ้าวห้องทำงานของเขาไม่ได้อยู่ใกล้ห้องคุณปู่เหรอ" "อยู่ตึกเดียวกันครับแต่ไม่ได้ไปทางนั้น" ว่าแล้วเจอาร์ก็พาออมสินอ้อมไปอีกทาง ฉันต้องไปเจอเรื่องอะไรอีกไหมเนี่ย ทีแรกก็สะใจอยู่หรอกที่คนมาตามคือเธอ แต่ตอนนี้ชักจะไม่สนุกแล้วสิเขาคงเรียกไปพูดเรื่องค่าเสียหาย เฉลยความจริงไปเลยดีไหมเนี่ยว่าฉันนี่แหละเป็นลูกสาวท่านประธาน "หึหึ" คิดแล้วก็อดขำไม่ได้ ..จนคนที่เดินนำหน้าหันกลับมามองเพราะได้ยินเสียงเธอขำ "ไม่มีอะไรค่ะ" ก๊อกๆ "เธอมาแล้ว

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD