เห็นผู้ปกครองที่มาแล้วไอเดียหันขวับไปมองหน้าออมสิน และเป็นจังหวะเดียวกับที่ออมสินก็หันมามองไอเดียเช่นกัน
"สวัสดีค่ะทุกๆ ท่าน ฉันคือแม่ของไอเดียเองค่ะ" แม่ของเธอเดินเข้ามาแบบเงอะงะ เสื้อผ้าที่สวมใส่เหมือนว่ารีบออกจากบ้านมากจนไม่มีเวลาส่องกระจกดูตัวเอง เรื่องเสื้อผ้าไม่เท่าไรหรอก แต่พอไอเดียมองลงไปดูรองเท้าที่แม่ใส่นี่สิ..ยังเป็นคนละสีคนละข้างเลย
"แม่มาได้ยังไง"
"กูเป็นแม่มึงทำไมจะมาไม่ได้"
"แม่พูดดีๆ หน่อยได้ไหม" อยู่บ้านแม่จะพูดยังไงเธอก็ไม่เคยว่าแต่อยู่นี่ไม่ได้จริงๆ
"ทำไมมึงอายที่มีแม่แบบกูเหรอ"
คนที่อยู่ในห้องนั้นหันมองหน้ากัน ตอนที่ได้ยินแม่ของไอเดียคุยกับลูกสาว ถึงแม้นางจะไม่ใช้เสียงดังแต่ทุกคนก็ได้ยิน
"แม่มานั่งก่อน"
"ไอเดียมันทำอะไรผิดหรือ ทำไมต้องเรียกผู้ปกครอง"
"ฉันบอกให้มานั่งก่อนไงแม่"
"อยู่บ้านก็สร้างแต่ความเดือดร้อน มาเรียนยังมาสร้างความวุ่นวายให้ที่นี่เขาอีกหรือ" นา
