“มองอะไร” เธอถามแบบกวน ๆ ด้วยสีหน้ากวนๆ
“ผมว่า...” มันต้องเกี่ยวกับคุณแน่เลยว่ะ ซึ่งมันทำให้เขาร้อนใจและยุ่งยากใจอย่างบอกไม่ถูก
“ว่าอะไร แล้วจะยืนอยู่ตรงนี้อีกนานมั้ย”
“นั่นสิคะพี่ทัด” นุกนิกทวง พร้อมลูบพุงเบาๆ “เรารีบเข้าไปในงานดีกว่าพี่พิมพ์ หิวแล้วเนี่ย”
“ใช่ พวกเราก็หิว วันนี้กะฟาดเต็มเหนี่ยว แถมจะขอห่อกลับบ้านด้วย” สองหนุ่มวัยใสตั้งใจจะมาถล่มงานนี้เต็มที่ จึงเตรียมถุงผ้ามาคนละสองใบ
“พวกเราเข้าไปก่อนเลย พี่มีเรื่องจะคุยกับพี่พิมพ์นิดหน่อย เข้าไปแบบเท่ ๆเลย แล้วก็จองโต๊ะใกล้ซุ้มอาหารเลยนะ พี่สนับสนุนให้ถล่มเจ้างานเต็มที่ ไฟท์ติ้งน้องๆ!”
เมื่อพี่ใหญ่สนับสนุนขนาดนี้ น้องๆจึงไม่รอช้า แท็คทีมกันเข้าไปในงานด้วยเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ ถุงผ้าทั้งหกใบต้องเต็มแน่นด้วยของกินตอนขากลับ
“อะไรอีกทัด ทำท่าเหมือนมีลับลมคมนัยน์ หรือว่าคุณรู้แล้วว่าเขาจะเซอร์ไพรซ์อะไร” เธอตาโตอยากรู้ขึ้นมาเลย เ
