“ตานี่!!!” พิมพ์ใจรีบหยิบกระดาษชำระมาเช็ดปากเช็ดคอและเสื้อยืดตรงช่วงอกให้เขาอย่างขัดใจ พร้อมกับบ่นเป็นป้า “ทำตัวเหมือนเด็ก ๆไปได้ สกปรกหมดเลยเห็นมั้ยเนี่ย เจ็บปากรึเปล่า ลิ้นพองมั้ย?”
บ่นเสร็จก็จัดแจงหยิบแก้วน้ำเย็นยื่นให้เขาดื่ม ชายหนุ่มทำหน้างอเหมือนม้าหมากรุก ก่อนจะดื่มน้ำเย็นแค่พอล้างปากเท่านั้น
“ไหนดูลิ้นสิ”
“ไม่ต้อง!”
“นี่ทั้งสองคนคะ!!!” นภาพรรีบแทรกขึ้น ก่อนจะไม่ได้พูดอีก ทั้งสองคนจึงหันมองเธอเป็นตาเดียว “ตกลงคบกันใช่มั้ยเนี่ย...คบกันใช่มั้ย”
“เปล๊า!!!” พิมพ์ใจเป็นคนพูด สีหน้าของทัดเทพสลดเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนเป็นปั้นปึ่ง
“สกปรกหมดแล้ว งั้นผมขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะ”
เมื่อชายหนุ่มลุกกลับเข้าห้องไป จึงเปิดโอกาสให้นภาพรได้ซักฟอกเพื่อนอย่างละเอียดยิบ
“ไม่คบ แต่นอนด้วยกันเนี่ยนะ”
“แค่นอนเฉยๆ ไม่ได้ทำอะไรกัน”
“ตัวไม่ได้แตะกันเลยงี้”
“เอ่อ” เธอควรจะโกหกเพื่อรักษาภาพพจน์...เพื่อ? น
