บทส่งท้าย-รักที่แสนหอม

เราสองคน...บินลัดฟ้ามาเที่ยวภูเก็ตกันอีกครั้งอย่างหวานชื่น? ในฐานะแฟนข้าวใหม่ปลามัน... โดยจองโรงแรมติดชายหาดแห่งหนึ่งเป็นสรวงสวรรค์สำหรับสองเรา แน่นอน ที่พักเป็นพูลวิลล่าหรูที่เหมาะแก่การฮันนีมูนเลยทีเดียว “เข้ามาทำไม??” พิมพ์ใจถามทัดเทพที่กำลังลากกระเป๋าเสื้อผ้าใบโตเข้ามาในห้องนอนวิวทะเล ด้วยสีหน้าสดใส อารมณ์สดชื่น “อ้าว ก็เข้ามา..” เขาชะงักงงเล็กน้อย ทำไมสุดที่รักถามเขาอย่างนั้นล่ะ “ไปนอนห้องโน้นสิ” เธอไล่เขาหน้าตาเฉย แถมยังทำหน้ารำคาญใส่เขา..ซะงั้น ทัดเทพหน้าเหวอ เอ๋อแดก “แต่เราสองคน..เป็นแฟนกันนะ!!” “แล้วไง??” พิมพ์ใจยกไหล่ ไม่เห็นแคร์ “เป็นแฟนกันแล้วต้องนอนด้วยกันเหรอ??” ทัดเทพกระพริบตาปริบๆ คิดหาคำตอบจากคำถามเธอ แล้วก็ได้คำตอบว่า.. “ก็ต้องนอนสิ นอนด้วยกันเหอะนะ..ไม่เอาน่าพิมพ์ เราเคยนอนด้วยกันแล้วนี่ ดีจะตาย..อย่ามาล้อเล่น คืนนี้ผมจะนอนกอดคุณทั้งคืนเลย” แต่สายตาบอกว่า