“มุมของสกาย”

ขอย้อนกลับไปวันที่ไปห้าง เช้าวันนั้น…จริง ๆ ก็ไม่ใช่เช้าแล้ว เพราะตอนที่สกายลืมตาขึ้นมา นาฬิกาบนหัวเตียงก็บอกเวลาเกือบเที่ยงเข้าไปแล้ว แสงแดดอ่อน ๆ ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้อง เงียบสงบจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของคนที่นอนอยู่ข้าง ๆ เมลบียังหลับสนิท ร่างเล็กขดตัวเล็กน้อยเหมือนคนยังง่วงจัด ผมยาวกระจายบนหมอนบางส่วนพาดอยู่ที่ไหล่ของเขาโดยไม่รู้ตัว สกายตื่นก่อนก็จริง แต่ยังไม่ได้ขยับไปไหน เขานอนนิ่งอยู่แบบนั้นครู่หนึ่ง มองใบหน้าคนข้างตัวเงียบ ๆ เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ จนกระทั่ง… เสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้น สกายขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบมือถือที่วางอยู่บนหัวเตียง กลัวว่าเสียงเรียกเข้าจะปลุกคนที่ยังหลับอยู่ข้าง ๆ หน้าจอขึ้นชื่อ “เรนนี่” น้องสาว…หรือจะเรียกว่าลูกพี่ลูกน้องก็ได้ เรนนี่เป็นลูกสาวของอาสกาย และอาของเขา…ก็คืออธิการบดีของมหาวิทยาลัยที่เขากำลังเรียนอยู่นั่