“หึ หายกลัวแล้วนี่ ไม่เห็นกรี๊ดแล้ว”
คำพูดนั้นดังขึ้นใกล้ ๆ ทำเอาเมลบีเม้มปากเป็นเส้นตรงทันที ใจเต้นแรงจนต้องสูดหายใจลึก ๆ เพื่อไม่ให้สีหน้าตัวเองหลุดมากกว่านี้
ในหัวกลับวุ่นวายไปหมด
จะบ้าว่ะ…
ทำไมปากพี่เขานุ่มขนาดนี้
เชี่ยเอ๊ย… อยากลองจูบอีก
ความคิดนั้นผุดขึ้นมาเร็วเกินกว่าจะห้ามทัน เมลบีถึงกับต้องด่าตัวเองในใจแรง ๆ พยายามตั้งสติใหม่ เธอหลบสายตาเขาเล็กน้อย กลัวว่าแววตาจะทรยศความคิดทั้งหมดออกไป
แต่แล้วความเงียบก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงโทรศัพท์ของสกายที่ดังขึ้น เขาเหลือบมองหน้าจอที่วางอยู่บนโต๊ะ ก่อนจะเอื้อมมือหยิบขึ้นมากดรับสาย แล้วยกแนบหูทันที
“อืม”
เขาขานรับสั้น ๆ ตั้งแต่ปลายสายยังไม่ทันพูดอะไรชัดเจน
“ฝนยังไม่หยุดตก มึงจะขึ้นมานอนห้องเพื่อนกูก่อนไหม” เสียงของเลย์ดังลอดสายมา ก่อนจะลากน้ำเสียงช่วงท้ายอย่างจงใจ “หรือมึงอยากอยู่… ทำความรู้จักกับน้องเขา”
สกายไม่ได้ตอบทันที เพียงเหลือบส
