“ผู้ปกครองมารับ”

หลังจากที่สกายและเมลบีแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย ทั้งคู่ก็รีบขึ้นรถแล้วขับตรงไปมหาวิทยาลัยทันที โดยสกายยังคงเป็นคนขับเหมือนเคย มือใหญ่จับพวงมาลัยแน่น ขณะที่เมลบีนั่งข้าง ๆ มือวางบนต้นขาเบา ๆ ระหว่างทางทั้งสองแทบไม่พูดอะไร แต่บรรยากาศในรถกลับอบอุ่นและใกล้ชิดอย่างบอกไม่ถูก หน้าคณะแพทย์… เมลบีหันมามองสกาย ก่อนจะพูดเสียงอ่อนโยนแต่แฝงความรีบร้อน “วันนี้เมลเลิกดึก พี่สกายกลับไปก่อนได้เลยนะคะ” สกายหันมามองเธอ ยิ้มมุมปากเล็กน้อย แล้วตอบเสียงทุ้มต่ำ “อืม เลิกตอนไหนก็ไลน์มาบอก เดี๋ยวพี่มารับ” เมลบียิ้มกว้าง ตาเป็นประกายก่อนจะโน้มตัวเข้าไปใกล้ ยื่นใบหน้าไปหอมแก้มสกายเบา ๆ แต่แนบแน่น จูบดังฟอด ๆ หนึ่งที แล้วรีบเปิดประตูรถลงทันที ผมยาวสะบัดตามแรงเคลื่อนไหว เธอหันกลับมามองเขาอีกครั้ง ยิ้มหวานกริ่มแล้วโบกมือลา “โอเคค่า~ ไปเรียนแล้วนะ พี่สกายขับรถดี ๆ ล่ะ!” สกายมองตามหลังเธอจนร่างเล็กหายเข้าไปในอาคาร ก