“…”

คอนโดเมลบี… เสียงเนื้อหมูย่างดังฉู่ฉี่ทันทีที่เมลบีคีบหมูลงกระทะตรงหน้า กลิ่นหอมฟุ้งลอยขึ้นมาพร้อมควันบาง ๆ ส่วนสกายก็รีบคีบหมูชิ้นหนาที่สุกกรอบที่สุดขึ้นมาใส่ถ้วยของเมลบีไว้จนเกือบล้น เนื้อหมูสีน้ำตาลทองยังร้อน ๆ ควันลอยกรุ่น “พอแล้วพี่สกาย ใส่จานตัวเองบ้างสิคะ” เมลบีรีบยกมือห้าม ยิ้มทั้งปากแต่ตาเหลือบมองถ้วยตัวเองที่เต็มไปด้วยเนื้อหมู ผัก และลูกชิ้นจนแทบจะไม่เหลือที่วางตะเกียบ “ก็เห็นบ่นอยากกินนี่” สกายตอบเสียงทุ้มนิ่ง แต่ยังคงคีบหมูอีกชิ้นใส่ถ้วยเธอต่อ มือใหญ่เคลื่อนไหวช้า ๆ แต่ตั้งใจ “ก็ใช่ แต่แบบนี้มันเยอะไป เมลอยากกินแบบย่างไปกินไปอ่ะ” เมลบีแกล้งทำเสียงงอน ยื่นหน้าเข้าใกล้เขา ดวงตาหวานฉ่ำมองเขาด้วยสายตาอ้อน ๆ ปนขำ “เอาใจยากจริง ๆ” สกายพึมพำเบา ๆ เสียงทุ้มต่ำแทบจะเป็นกระซิบ แต่เมลบีได้ยินชัดเจน เธอชะงัก หันขวับมามองหน้าเขา ตาโตขึ้นทันที “ห๊ะ! อะไรนะ เมื่อกี้เมลได้ยินไม่ชัดค่