“น้ำพี่สกายหวานจัง…”
เมลบีพูดเสียงนุ่ม ๆ เบา ๆ แต่ชัดเจน มือเล็ก ๆ ยังคงปาดหยดสุดท้ายที่มุมปาก แล้วเลื่อนนิ้วนั้นเข้าปาก ดูดเบา ๆ อย่างตั้งใจ สายตาเยิ้ม ๆ มองตรงเข้าไปในดวงตาของสกาย ตาเธอตอนนี้เหมือนมีน้ำตาลละลายอยู่เต็ม ๆ ประกายวาววับทั้งความพอใจและความท้าทายเล็กน้อย
ใบหน้าที่เปื้อนคราบขาวขุ่นยังดูเซ็กซี่อย่างประหลาด เธอไม่รีบเช็ดออก แต่ปล่อยให้มันไหลย้อยช้า ๆ ลงคาง ราวกับกำลังโชว์ให้เขาเห็นว่าเธอรับทุกอย่างของเขาแบบไม่ปฏิเสธ
สกายหายใจยังถี่ไม่หาย มองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่มืดสนิท หัวใจยังเต้นแรงจนแทบจะทะลุอก เขายกมือขึ้นลูบแก้มเธอเบา ๆ นิ้วโป้งปาดคราบที่แก้มเธอ แล้วเลื่อนนิ้วนั้นเข้าปากตัวเองชิมตาม รสชาติเค็มอุ่น ๆ ผสมกลิ่นเฉพาะตัวของเธอ ทำให้เขายิ้มมุมปากเล็กน้อย
“หึ… เราจะขึ้น หรือ ให้พี่ขึ้น”
สกายมองตรงเข้าไปในดวงตาเยิ้ม ๆ ของเมลบี สายตาเขามืดสนิทแต่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนปนไฟปรารถ
