“สัญชาตญาณของนักศึกษาแพทย์”

ตลาดกลางคืน… “พี่สกาย เมลอยากกินหมูปิ้งอ่ะ” เมลบีพูดขึ้นอยู่ดี เหมือนเพิ่งนึกอะไรออกได้ เธอหันไปมองข้างหน้าเล็กน้อย เพราะจำได้ว่าถัดไปอีกไม่ไกลจะมีคุณยายเข็นรถมาขายหมูปิ้งอยู่ประจำ แถมขายดึกแทบทุกคืน “ตอนนี้ยังมีขายหรอ?” สกายถามเสียงเรียบ เดินช้าลงนิดหนึ่งเพื่อให้จังหวะเท่ากับเธอ “มีสิ เดินไปอีกนิดเดียวเอง คุณยายแกอยู่ดึกมาก เมลเคยมากินตอนเกือบเที่ยงคืนยังเจอเลย” สกายพยักหน้าเบา ๆ “ไปสิ” แค่คำสั้น ๆ แต่ทำให้เมลบียิ้มออกมาทันที ก่อนจะรีบก้าวเดินนำหน้าเขาเล็กน้อย เหมือนกลัวว่าหมูปิ้งจะหมดก่อนถึงร้าน ไม่นาน… เมลบีก็พาเขาเดินมาหยุดที่ริมฟุตบาทตรงรถเข็นเก่า ๆ ของคุณยายขายหมูปิ้งที่เธอพูดถึง “คุณยายยย” เมลบีเรียกเสียงใสเหมือนเด็กที่กลับมาเจอคนคุ้นเคย “อ้าว…อีหนู หายหน้าหายตาไปนานเลย ยายเกือบลืมหน้าแล้วนะ” เสียงคุณยายตอบกลับพร้อมรอยยิ้มอ่อน ๆ “ฮ่า ๆ ช่วงนี้หนูเรียนหนักค่ะ” “เรียนหนั