ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!
“เห้ย เบาๆ หน่อยดิวะ เดี๋ยวมิลลี่ก็หมดแรงก่อนมาถึงพวกกูหรอก” คิมที่เพิ่งเดินเข้ามากับทัตอดซี้ดปากไม่ได้เมื่อภาพแรกที่เขาเห็นคือกายกับวายุที่กำลังยืนขนาบข้างมิลลี่แล้วอุ้มเธอกระแทกอยู่ทั้งรูหน้าและรูหลัง สภาพห้องที่เละเทะกับน้ำเชื้อที่เปื้อนบนโซฟาทำให้พวกเขาที่เพิ่งเข้ามาใหม่ไม่ต้องเดาเลยว่าอีกสามคนเอามิลลี่หนักแค่ไหนระหว่างที่ตัวเองไม่อยู่
“อะ เบียร์หน่อยมั้ยวะ” เต้ยกแก้วเบียร์ยื่นให้อีกสองคนที่เดินเข้ามาก่อนทั้งทัตและคิมจะนั่งรอบนโซฟาอีกตัว ที่พวกเขาไม่ได้รีบไปแย่งชิงมิลลี่มาเพราะพวกเขาได้ตกลงกับอีกสามคนไว้แล้วว่าก่อนหน้านั้นมันทั้งสามคนจะเอามิลลี่แค่ไหนก็ได้ แต่พอพวกเขากลับมาพวกมันจะต้องยกมิลลี่ให้พวกเขาทันที ซึ่งตอนนี้ทั้งทัตและคิมก็กำลังรอให้อีกสองคนนั้นเสร็จอยู่
“กี่รอบแล้ว”
“แค่คนละสองสามรอบ”
“นี่พวกมึงเอาพร้อมกันตลอดเลยเหรอวะ”
“เออดิ ไม่งั้นจะทันพ
