เสียงหวานที่ดังเล็ดลอดเข้ามาในโทรศัพท์ทำเอาภรรยาตัวจริงที่อยู่ปลายสายชะงักดินสอ เธอเงยหน้าขึ้นมองหน้าจอก็เห็นว่าเขาหันไปรับแก้วกาแฟจากผู้หญิงอีกคนของเขาที่บอกว่าเลิกยุ่งเกี่ยวกันในเรื่องชู้สาวแล้ว
“ขอบคุณครับ”
เขารับแก้วกาแฟนั้นแล้วหันกลับมามองที่หน้าจอ เห็นภรรยาของตนเองมองเขาอยู่ก็ส่งยิ้มให้เล็กน้อย ไม่ได้มีท่าทีร้อนรนหรือผิดปกติใดๆ ราวกับต้องการแสดงความจริงใจให้เห็นว่าเขาไม่ได้ทำอะไรลับหลังเธอ
แต่ภาพใบหน้าสวยหวานบนหน้าจอทำเอากนกรัตน์ซึ่งยืนอยู่ด้านข้างเขากัดกรามกรอด เธอยื่นมือไปจัดเนกไทให้เขาทันที
“เนกไทเบี้ยวค่ะ ขอโทษนะคะ สงสัยเมื่อเที่ยงรัตน์รีบร้อนไปหน่อย”
เธอพูดราวกับว่าเมื่อช่วงพักเที่ยง เขากับเธอทำกิจกรรมหลังมื้ออาหารกันอย่างที่เคยอีกแล้ว ทั้งที่ไม่ได้มีโอกาสได้เข้าใกล้เขาสักนิด ด้วยตั้งใจให้ผู้หญิงอีกคนเข้าใจผิด
“ไม่เป็นไร ผมทำเอง คุณออกไปทำงานเถอะ”
เขาผลักมือของเธอออกเบาๆ
