วันนี้ราเชนทร์มาทำงานเช้ากว่าทุกวัน เพราะตั้งใจอยากมาเจอหน้าน้องสาวที่ไม่ได้เป็นน้องของเขาอีกแล้ว เนื่องจากเมื่อวานเธอลาป่วย เรื่องที่เกิดขึ้นวันนั้นระหว่างเขากับเธอเลยยังไม่ได้พูดคุยปรับความเข้าใจกันเสียที
“ทอแสงยังไม่มาเหรอ”
ท่านรองประธานหนุ่มมาหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเลขานุการทั้งสองคน แต่คนที่เขาอยากเจอกลับไม่ได้นั่งอยู่ที่โต๊ะเหมือนเดิม
“ลงไปซื้อแซนวิชให้คุณเชนค่ะ เดี๋ยวก็คงจะขึ้นมาแล้ว คุณเชนมีอะไรหรือเปล่าคะ”
“มีเรื่องคุยด้วยนิดหน่อย ถ้ามาแล้วก็บอกให้เอากาแฟเข้ามาเสิร์ฟผมด้วยนะครับ”
“ได้ค่ะ”
ไม่นานเกินรอ ประตูห้องท่านรองประธานรูปหล่อก็ถูกเคาะ ตามมาด้วยเลขาสาวที่วันนี้มีกลิ่นดอกไม้หอมอ่อนๆ ลอยตามลมมาปะทะจมูก กลิ่นที่แปลกออกไปทำให้เจ้านายหนุ่มซึ่งกำลังง่วนอยู่กับแฟ้มเอกสารการเงินกองโตเงยหน้าขึ้นมามองคนที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเขา
ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นฉับพลันเมื่อมองคนตรง
