ธารารินรู้สึกตัวตื่นขึ้นอีกทีในเวลาใกล้ค่ำ ผู้ชายที่นอนอยู่ในตำแหน่งเดิมบนหมอนใบข้างๆ ยังคงหลับตาพริ้ม เธอจึงยื่นหลังมือไปแตะหน้าผากเพื่อวัดอุณหภูมิ ปรากฏว่าเขายังคงตัวร้อนจัดเหมือนเดิม แม้ว่าวันนี้เธอจะปลุกเขาขึ้นมากินยาเมื่อช่วงบ่ายอีกรอบหนึ่งแล้วก็ตามที
ดวงตาคมลืมขึ้นช้าๆ เมื่อสัมผัสได้ถึงหลังมือนุ่มนิ่มของผู้เป็นภรรยา ที่จริงเขารู้สึกตัวตื่นนานแล้ว แต่เห็นว่าเธอยังคงหลับอยู่เลยไม่อยากกวน เพราะวันนี้ทั้งวันเธอคอยเช็ดตัวเพื่อลดอุณหภูมิให้เขาหลายครั้ง แถมยังคอยปลุกเขากินข้าวกินยา ทั้งที่เธอเองก็ตัวร้อนไม่ต่างจากเขาเท่าไรนักเลย
“ตื่นแล้วเหรอคะ”
“ครับ น้ำเป็นยังไงบ้าง”
“น้ำไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ แต่คุณยังตัวร้อนอยู่เลย ไปหาหมอดีไหมคะ”
“ไม่ดีกว่า ขอผมกินยาอีกรอบก่อนนะครับ”
“แต่ถ้าคุณไข้ไม่ลด แล้วจะไปดูโฮมสเตย์ได้ยังไง ไปให้หมอฉีดยาหน่อยดีไหมคะ หรือจะให้ตามหมอมาฉีดยาให้คุณที่นี่ดี”
“ผมไม่ช
