อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา หนุ่มสาวทั้งหมดที่รวมตัวกันอยู่ที่ล็อบบี้โรงแรมก็พากันขึ้นเรือข้ามมาจนถึงเกาะเจ้าปัญหา ทันทีที่เท้าเหยียบชายหาดก็รีบตรงดิ่งไปที่โฮมสเตย์ของตนซึ่งขณะนี้มีชาวบ้านกลุ่มใหญ่มาตะโกนร้องประท้วงอยู่หน้าประตูทางเข้า
“ใจเย็นๆ ครับ เกิดอะไรขึ้น ผมเป็นเจ้าของโฮมสเตย์”
“อ้อ คุณนี่เองเหรอ คุณปัณจธร คุณผิดสัญญากับพวกเรา”
ผู้นำหมู่บ้านซึ่งเป็นคนรุ่นใหม่ ร่างกายกำยำ ผิวพรรณคร้ามแดดตะโกนก้อง ชาวบ้านทั้งหลายจึงร่วมกันโห่ไล่นายทุนหน้าเลือดสับปลับทันทีเช่นกัน
“ออกไป ออกไป เราไม่เอาคนโกหก”
“ผมยังไม่รู้เลย ว่าผมไปโกหกอะไรพวกคุณ”
“ก็ไหนตอนแรกว่าจะไม่สร้างตึกใหญ่ไง นี่คุณกำลังจะสร้างโรงแรม แล้วก็สร้างบ่อนด้วย พวกผมบอกตั้งแต่แรกแล้วว่าอย่าเอาอบายมุขขึ้นมาที่เกาะนี้ รีบออกไปจากที่นี่ซะ ก่อนที่พวกผมจะเผารีสอร์ตนี่ทิ้ง”
“พวกคุณไปเอาข่าวนี้มาจากไหน”
“ก็คนงานก่อสร้างของคุณไง ข่าววงในจากคนใน
