“คุณปั้น เป็นยังไงบ้างคะ”
ภรรยาสาวลูบหลังให้คนตัวโตที่โก่งคออาเจียนเอาของเก่าออกจากกระเพาะจนหมด ก่อนจะพาเขาไปล้างหน้าล้างตาแล้วพากันกลับมานั่งประจำที่อีกครั้ง โดยคราวนี้ผัดเปรี้ยวหวานตัวต้นเหตุได้ระเห็จออกไปจากโต๊ะเรียบร้อยแล้ว
“ขอโทษครับ ไม่รู้เป็นอะไร มันเหม็นผัดเปรี้ยวหวานของแม่ น้ำกินไปไม่รู้สึกเหม็นบ้างหรือครับ”
“ไม่นะคะ อร่อยดีค่ะ”
“น้ำไม่ต้องเกรงใจแม่หรอกนะ ถ้าของมันบูดก็บอกตรงๆ เดี๋ยวท้องเสียนะครับ”
“มันอร่อยจริงๆ ค่ะคุณปั้น น้ำไม่ได้โกหก”
“เอาล่ะๆ ไม่ต้องเถียงกัน พ่อกับพี่ๆ ก็ชิมแล้ว มันยังอร่อยเหมือนเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือเรากับน้ำ”
“ผมกับน้ำเหรอครับพ่อ ที่ไม่เหมือนเดิม”
“ใช่ พรุ่งนี้ก็พาน้องไปหาหมอซะ”
“น้ำเป็นอะไรครับ ไม่สบายตรงไหน”
“น้ำสบายดีนะคะคุณพ่อ”
“เอาเถอะ พรุ่งนี้ไปหาหมอ เดี๋ยวก็รู้เอง มา กินข้าวกันต่อ ปั้น อันไหนกินไม่ไหวก็อย่าฝืนล่ะ”
“ครับพ่อ”
ที่จริงเ
