“ขอบคุณมากนะเชน ที่อุตส่าห์ไปรับน้ำ”
ธารารินเอ่ยขอบคุณเพื่อนรักที่ขับรถมาส่งเธอถึงคอนโด คืนนี้คงกลับไปนอนที่บ้านไม่ได้ ไม่อย่างนั้นพ่อของเธอต้องรู้แน่ว่ามีอะไรผิดปกติเกิดขึ้น และคงจะเป็นพ่อเองที่ไม่สบายใจ
“ไม่เป็นไรครับ ผมเต็มใจช่วยเหลือน้ำนะ มีอะไรขอให้คิดถึงผมเป็นคนแรก ไม่ต้องเกรงใจ”
“ค่ะ ฝากเชนไปส่งน้องด้วยนะ อ้าว หลับไปแล้ว เมื่อกี้ยังคุยจ้ออยู่เลย”
“สงสัยจะเหนื่อย คุยไม่หยุดตั้งแต่ขาไปยันขากลับ ไม่ต้องห่วงครับ เดี๋ยวผมไปส่งยัยซื่อบื้อเอง”
คนซื่อบื้อที่ถูกเอ่ยถึงบิดตัวอย่างเมื่อยขบ เธอเผลองีบหลับไปตอนไหนกัน จึงเด้งตัวลุกขึ้นนั่งมองโดยรอบก็เห็นว่าเป็นคอนโดของเพื่อนพี่สาวที่เธอเคยมานอนที่นี่อยู่หลายครั้ง
“ถึงคอนโดพี่น้ำแล้วนี่คะ”
“จ้ะ”
“ให้หนูนอนเป็นเพื่อนไหมคะ หนูว่างนะ”
หนุ่มสาวส่งยิ้มอ่อนให้สาวน้อยทอแสง เสน่ห์และความน่ารักของเธอคือตรงนี้ เธอมักมองโลกแง่ดีและใจกว้าง พร้อมช่วยเ
