ราเชนทร์เทเหล้าจากขวดลงแก้วแต่ก็พบกับความว่างเปล่า จึงวางขวดที่ไม่มีเหล้าเหลือสักหยดลงบนโต๊ะอย่างแรงจนคนที่นั่งกอดเข่าฟุบหลับด้วยความเมาสะดุ้งโหยง
“อือ พี่เชน”
“เหล้าหมด..”
เขาตั้งใจจะลุกไปเปิดขวดใหม่ แต่คนที่นั่งฟุบหลับเป็นเพื่อนเขาตั้งแต่กระดกแก้วที่สองหมดไปกลับทิ้งตัวลงนอนแผ่หลาบนพื้นอย่างน่าสงสาร
อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะเช้าแล้ว แถมเด็กคออ่อนนี่ยังเมาจนไม่น่าจะกลับบ้านเองได้ เขาจึงสะกิดปลุกให้เธอเข้าไปนอนในห้องของเขาแทน
“ทอแสง ไปนอนในห้อง”
“อือ”
เธอปัดมือของเขาทิ้งแล้วพลิกตัวหันหนี เขาจึงจำต้องช้อนอุ้มเธอเข้าไปนอนในห้องด้วยสภาพโซเซอย่างทุลักทุเล ก่อนจะล้มลงไปนอนทับกันบนเตียง
หนุ่มสาวใบหน้าห่างกันเพียงคืบ เขากวาดตามองคนตัวบางใต้ร่างที่ไม่มีแว่นตากรอบหนามาบดบังความงาม ดวงตากลมปรือปรอยหวานหยด จมูกโด่งปลายเชิดรั้น ริมฝีปากจิ้มลิ้มอวบอิ่มสีชมพูสดเผยอน้อยๆ และภายใต้แสงนีออนสว่างทั่วทั้งห
