“รัตน์ขอโทษที่ทำตัวงี่เง่า ต่อไปรัตน์จะไม่ทำตัวแบบนี้อีก”
คนตัวบางร่างกายเปลือยเปล่าตรงเข้าสวมกอดเขาเอาไว้ ทั้งยังใช้น้ำตาเรียกร้องความเห็นใจ
เธอไม่มีวันยอมให้เขาเขี่ยเธอทิ้งง่ายๆ ต่อให้ไม่ว่าจะต้องทำอะไร ยากเย็นแค่ไหน เธอก็พร้อมจะทำทั้งนั้น อย่าว่าแต่ให้อยู่ในมุมมืดต่อไป หรือต้องยอมกินน้ำใต้ศอกผู้หญิงคนนั้นอย่างไร้ศักดิ์ศรีเลย จะให้เธอเริ่มนับหนึ่งใหม่เพื่อดึงความเมตตาจากเขากลับมาอีกครั้ง เธอก็พร้อมจะทำ
“คุณแต่งงานกับคุณน้ำรินเพราะอะไรกันแน่ คุณบอกรัตน์ได้ไหมคะ”
“อย่ารู้เลยรัตน์”
“คุณปั้นรักผู้หญิงคนนั้นเหรอคะ คุณรักเธอจริงๆ ใช่ไหม”
“ไม่ได้รัก..”
ไม่รักหรอก..เขาไม่ได้รักเธอ ผู้หญิงที่ทั้งเย่อหยิ่งและร้ายกาจแบบนั้น ใครจะไปรักลง
“ไม่รัก แต่ที่แต่งงานด้วยเพราะเรื่องที่ดินใช่ไหมคะ”
ปัณจธรถอนหายใจยาว คนอย่างเขามันจะมีเรื่องอะไรเป็นเหตุผลสำคัญในการแต่งงาน ถ้าไม่ใช่เรื่องผลประโยชน์ และก
