"ฉันไม่ร้องแล้ว ปล่อยได้หรือยัง" หญิงสาวพยายามกลั้นมันไว้ไม่ให้มีเสียงสะอื้นออกมา
"ไม่ร้องยังไงคราบน้ำตายังเต็มอยู่เลย"
ขวัญดาวรีบเอามือปาดน้ำตาที่อาบแก้มออกให้หมด
"ฉันจะไปอาบน้ำปล่อยนะ!"
แล้วเขาก็ยอมปล่อยเธอออกจากอ้อมกอด
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง..
"ทำไมคุณอาบนานจัง..เป็นอะไรหรือเปล่า" ตอนนี้เขาเริ่มใจไม่ดีกลัวว่าเธอเสียใจมากจนทำอะไรไม่ดีลงไป
ก๊อก! ก๊อก!!
"เปิดประตูให้ผมหน่อยขวัญ" เขารีบมาที่ประตูห้องน้ำแล้วก็เคาะเรียกเธอ
ครั้งแรกเธอไม่ตอบ ครั้งที่สองเธอก็ยังไม่ตอบ จนคิดจะพังประตูเข้าไป..ตุ๊บ!
"คุณอย่าเข้ามานะ!!"
"ทำไมคุณไม่ตอบผมล่ะ..แล้วคุณเป็นอะไรทำไมถึงเงียบแบบนี้"
"ก็ฉันกำลังเช็ดรอยที่คออยู่ มันแดงไปหมดเลย"
ธันวาหัวเราะเบาๆ
"ขวัญมันเช็ดไม่ออกหรอก ต้องรอ 3-4 วันรอยถึงจะจางไป"
"เป็นรอยตั้งหลายจุดแล้วฉันจะไปทำงานยังไง"
ก๊อก ก๊อก
"คุณเปิดประตูให้ผมดูก่อน"
แล้วเธอก็ยอมเปิดประตูใ
