ค่ำคืนนี้ดูท่าว่าจะไม่จบลงง่ายๆ แม้ในตอนที่แดลเนียลและเพื่อนๆกลับมาจากการจัดการอาทิตย์แล้วก็ตาม
''กูต้องพาข้าวหอมกลับไปไว้ในห้องเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก่อน ไม่งั้นขืนพ่อกับแม่ข้าวหอมตื่นมาไม่เจอเดียวจะเป็นเรื่องใหญ่ ''แดลเนียลอุ้มร่างข้าวหอมซึ่งนอนหลับไม่ได้สติเพราะถูกโป๊ะยาสลบอย่างแรงขึ้นที่นอน
''แล้วเธอล่ะไม่กลับบ้านรึไง?''แดลเนียลที่อุ้มข้าวหอมขึ้นไปวางบนรถเรียบร้อยแล้วเอ่ยถามจันทร์เจ้าที่ยังคงยืนอยู่ข้างๆกวินทร์ เมื่อเห็นท่าทางยิ้มแห้งๆและท่าทางเขินอายของจันทร์เจ้าแดลเนียลก็พอจะเข้าใจได้ว่าคืนนี้เธอคงจะค้างกับกวินทร์เป็นแน่
''เบาๆล่ะพวกมึงเห็นใจคนไม่มีคู่บ้าง!!!!''เพื่อนๆที่เหลือเอ่ยแซวขึ้นนั้นยิ่งทำให้จันทร์เจ้าอายแทบแซรกแผ่นดินหนี แต่ตรงข้ามกับกวินทร์ที่ยังคงทำหน้าทะเล้นไม่รู้ร้อนรู้หนาว ก่อนเขาจะจูงมือจันทร์เจ้าเดินเข้าห้องไปโดยไม่สนใจสิ่งใดอีก พร้อมตัวหนังสือขนาดใหญ่ใส่กระดาษมาต
