ละครฉากใหญ่

ภายในห้องโถงของคฤหาสน์ไม้หลังใหญ่ มีกลุ่มคนมากมายนั่งเรียงรายอยู่ในบนโซฟาตัวหรู ก่อนที่ร่างบางในชุดราตรียาวสีขาวจะเดินเข้ามา ใบหน้าสวยฉาบไปด้วยคราบน้ำตา ดวงตาที่เคยทอประกายสดใสนั้นบวมเบ่งมันบ่งบอกว่าเจ้าของมันผ่านการร้องไห้มาหนักเพียงใด ''จันทร์เจ้า ที่รักฟังพี่ก่อนเถอะนะ!!!!!'' กวินทร์ที่นั่งอยู่ใกล้พ่อและแม่ของเขาตั้งตาจะลุกขึ้นไปหาจันทร์เจ้า แต่ขนมที่นั่งอยู่ไม่ได้ห่างไปมากนักรีบถลาไปเกาะแขนของกวินทร์ไว้แน่น ''พี่วินทร์ สนใจขนมกับลูกบ้างสิคะ สนใจขนมกับลูกบ้าง อึก ฮื้อๆ'' เธอร้องไห้อย่างน่าเวทนา แม้จะเป็นเช่นนั้นแต่กวินทร์ก็ไม่ได้แยแสเธอเลย เขาผลักเธอร่างเล็กนั้นออกไปอย่างรังเกียจ ดีที่สายฟ้ารับไว้ทันไม่เช่นนั้นเธอคงล้มไปกองกับพื้นเป็นแน่น ''อย่ามาโดนตัวกู กูกับมึงไม่ได้เป็นอะไรกัน ในท้องนั้นก็ไม่ใช่ลูกกู!!!!''กวินทร์เดือดดาลขึ้นอีกครั้ง จนผู้เป็นพ่อกับแม่ต้องเป็นฝ่ายปรามไว้ ''หยุดนะ