''อายจังเลยว่ะ ข้าไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลย'' ยายรำเพยบอกแก่ลูกสาวทันทีเมื่อถูกจับแต่งตัวในชุดราตรีสวยงามจนเสร็จ
''แม่สวยขนาดนี้จะอายอะไร ดูสิแม่ใครน๊าสวยจังเลย''จันทร์เจ้าดึงผู้เป็นแม่ให้มายืนส่องกระจกบานใหญ่ที่มองเห็นทั้งตัวด้วยกัน นางรำเพยนั้นแม้อายุจะปาไปสี่สิบกว่าแล้วแต่ยังดูแลตัวเองได้เป็นอย่างดี หากมองเผินๆคนคงจะคิดว่ายังพึ่งสามสิบปลายๆ รูปร่างที่สมส่วนและใบหน้าที่งดงามของจันทร์เจ้าก็ได้รับไปจากผู้เป็นแม่แทบทุกอย่าง
''เราเหมือนพี่น้องกันเลยอ่ะแม่ดูสิ ''จันทร์เจ้ายังไม่หยุดที่จะชมผู้เป็นแม่
''เว่อร์ตลอดเลยนะมึงนี้ ไหนดูสิให้แม่ดูเอ็งชัดๆเต็มๆตาหน่อย ทำผมสีนี้ค่อยดูเป็นผู้เป็นคนกับเขาบ้าง'' นางรำเพยจับลูกสาวสุดที่รักหันมามองให้เต็มตาอีกครั้ง ก่อนจะพยักหน้าอย่างพอใจเพราะสีผมเก่าของจันทร์เจ้านั้นค่อนข้างขัดใจเธอ
''หนูสวยเหมือนแม่เลยใช่มั๊ยล่ะ ขอบคุณนะแม่ที่ดูแลหนูเป็นอย่างดีมาโดยตลอด
