''ขับรถดีๆนะ ถึงแล้วส่งข้อความมาบอกด้วย'' หลังจากดื่มกาแฟเสร็จจันทร์เจ้าก็ออกมาส่งสายฟ้าที่หน้าประตูบ้าน เธอส่งยิ้มให้เขาพร้อมกับโบกมือให้
''อืม ไว้ว่างๆนัดเจอกันอีกนะ''เสียงนุ่มตอบรับทสนทนา เขารู้สึกอยากให้เวลาเดินช้าๆ ไม่อยากบอกลาเธอเลย เวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ได้ใช้เวลาด้วยกันมันเป็นช่วงเวลาที่ดีมาก
จันทร์เจ้าแตกต่างจากผู้หญิงทุกคนจริงๆ เขาไม่แปลกใจเลยทำไมเธอถึงสามารถเอาชนะใจกวินทร์เพื่อนรักของเขาได้ และเธอก็กำลังเอาชนะใจเขาไปด้วย หรือตอนนี้เขาควรสารภาพความจริงทั้งหมดทุกอย่างกับเธอดีนะ เพราะหากวันหนึ่งเธอบังเอิญรู้สถานะที่แท้จริงของเขาแล้วล่ะก็แม้แต่ความเป็นเพื่อนเธออาจจะไม่เหลือมันให้เขาเลย
''ไปได้แล้ว ยืนเหม่ออะไร !!!!''เสียงเล็กเอ่ยขึ้นอีกครั้งเพราะคนตรงหน้าอยู่ๆก็นิ่งเงียบไป สายฟ้ามีท่าทีลังเล
''เอ่อ คือ ก่อนไปฉันมีบางอย่างอยากบอกเธอก่อน''
''เรื่องอะไร พูดมาสิ''คนตัวเล็กกอดอกยืนรอฟั
